Insentif kewangan memberi ganjaran wang kepada pekerja, seperti upah, gaji, bonus, komisen dan perkongsian keuntungan. Insentif bukan kewangan memberi ganjaran dengan cara lain, seperti pengiktirafan, latihan, putaran kerja, tanggungjawab lebih dan susunan kerja yang lebih baik. Soalan meminta anda membandingkan kedua-duanya untuk perniagaan tertentu, dalam motivasi di tempat kerja.
Sukatan pelajaran anda memberi senarai insentif yang perlu anda tahu, jadi semak laman Cambridge untuk kod anda.
Apakah yang ditawarkan dan dibelanjakan oleh setiap jenis?
| Kewangan | Bukan kewangan | |
|---|---|---|
| Kos | Wang tunai dibayar setiap bulan atau tahun | Masa pengurusan atau kos tunai yang kecil |
| Kelajuan kesan | Cepat diperkenalkan | Mungkin lambat kelihatan |
| Risiko | Pekerja mungkin hanya menumpukan perkara yang dibayar | Mungkin terasa kosong jika gaji ialah rungutan sebenar |
| Paling sesuai apabila | Pekerja boleh terus mengubah hasil yang diukur | Rungutan tentang kerja, layanan atau jadual |
Jadual ini panduan untuk berfikir, bukan peraturan. Kes yang menentukan.
Bagaimana membandingkan dua insentif?
- Nyatakan apa yang perniagaan mahu, contohnya jualan lebih tinggi atau kurang pekerja berhenti.
- Namakan setiap insentif dan jenisnya.
- Kira kos setiap satu menggunakan nombor daripada kes jika boleh.
- Nyatakan kesan yang mungkin, menggunakan petunjuk daripada kes.
- Pilih satu dan beri syarat. Nyatakan bila pilihan anda tidak lagi munasabah.
Contoh berlangkah
Perabot Maju ialah kedai perabot di Pulau Pinang dengan lima pekerja jualan. Setiap orang menjual kira-kira RM60,000 sebulan dengan gaji asas RM2,200.
Pemilik sedang memilih antara komisen 2% atas jualan dan pertukaran syif yang fleksibel yang tidak menambah kos tunai. Keuntungan kasar kedai ialah 35% daripada jualan. Pemilik menganggar komisen akan menaikkan jualan setiap orang sebanyak 10%, tetapi ini hanya anggaran.
Langkah 1, nyatakan matlamat. Pemilik mahu jualan lebih tinggi.
Langkah 2, kira kos komisen sebelum perubahan. 2% daripada RM60,000 = RM1,200 seorang. Untuk lima orang, RM1,200 × 5 = RM6,000.
Langkah 3, anggar kesan. Dengan kenaikan 10%, jualan seorang ialah RM66,000. Jumlah jualan ialah RM66,000 × 5 = RM330,000, naik daripada RM300,000.
Langkah 4, banding keuntungan kasar selepas komisen. Tanpa komisen: 35% × RM300,000 = RM105,000. Dengan komisen: 35% × RM330,000 = RM115,500, tolak komisen 2% × RM330,000 = RM6,600, memberi RM108,900. Pertambahannya ialah RM108,900 − RM105,000 = RM3,900 sebulan.
Langkah 5, beri pertimbangan dengan syarat. Komisen berbaloi hanya jika kenaikan 10% itu berlaku. Pekerja dalam kes ini boleh mempengaruhi jualan secara langsung, jadi idea ini sesuai. Pertukaran syif tidak menambah kos tunai tetapi tidak menjawab matlamat jualan dengan sama langsung.
Kesilapan yang perlu diawasi
Kesilapan lazim ialah mendakwa satu jenis sentiasa lebih baik.
Jawapan yang salah: “Insentif kewangan lebih baik kerana semua orang perlukan wang, jadi ia memotivasikan lebih daripada insentif bukan kewangan.”
Ini tidak mengatakan apa-apa tentang perniagaan itu. Ia juga mengabaikan kos insentif.
Pembetulannya ialah membandingkan kedua-dua pilihan dengan fakta kes yang sama: matlamat, kos, kesan yang mungkin dan satu syarat. Di sini komisen memberi pertambahan RM3,900 hanya jika jualan naik 10%, dan ayat itulah yang menjadikan jawapan khusus.
Semak sendiri
1. Seorang jurujual mendapat gaji asas RM2,000 ditambah komisen 3%. Jualan bulan itu RM45,000. Cari jumlah bayaran.
Tunjuk jawapan
Komisen = 3% × RM45,000 = RM1,350. Jumlah bayaran = RM2,000 + RM1,350 = RM3,350.
2. Kelaskan setiap satu sebagai kewangan atau bukan kewangan: bayaran perkongsian keuntungan, putaran kerja, pujian pemilik dalam mesyuarat pekerja, bonus tahunan.
Tunjuk jawapan
Perkongsian keuntungan: kewangan. Putaran kerja: bukan kewangan. Pujian: bukan kewangan. Bonus tahunan: kewangan.
3. Pekerja sebuah kafe di Melaka berhenti kerana syif diumumkan pada malam sebelumnya. Pemilik mempertimbangkan bonus RM100 sebulan. Adakah ini sesuai? Beri satu sebab.
Tunjuk jawapan
Ia kurang sesuai. Petunjuknya ialah syif yang tidak menentu, bukan gaji rendah, jadi jadual tetap ialah jawapan yang lebih terus. Bonus membelanjakan RM100 seorang setiap bulan dan membiarkan punca tidak berubah.
Ke mana selepas ini?
Pelajaran seterusnya bertanya bila satu insentif gagal pada tugas tertentu: mengapa satu insentif mungkin tidak sesuai untuk semua tugas. Anda juga boleh menggunakan alat nisbah untuk melatih membaca kos berbanding output.
Jika anda boleh menghuraikan kedua-dua jenis tetapi kesimpulan anda tidak berasaskan kes, guru dalam tuisyen Business satu dengan satu dalam talian boleh membantu anda memperkukuh pilihan akhir itu.